Seminaria z Historią przez Dziurkę od Klucza: Podziękowania

Wszystkim, którzy przyczynili się do zorganizowania i wzięli udział w naszych Seminariach, w mniej lub bardziej czynny sposób, bardzo dziękujemy! Seminaria były z wielu powodów niezwykle inspirujące: im bardziej kontrowersyjne, tym bardziej uświadamiały potrzebę tłumaczenia świata i związanych z nim hierarchii kulturowych, ekonomicznych i politycznych poprzez perspektywę historii ról genderowych.

Dziękujemy Urzędowi Gminy i Miasta Piaseczno, że uwzględnił narastające potrzeby postrzegania świata poprzez pryzmat genderowych zróżnicowań. Podziękowania dla Centrum Kultury w Piasecznie oraz Twórczego Zakątka za udostępnienie miejsca na Seminaria oraz niezwykłą uprzejmość organizacyjną. Podziękowania dla Doroty Łeweć za trzymanie tak zwanej ręki na pulsie we wszystkich pracach merytorycznych i Agnieszce Korniłow za ciężką walkę na polach promocji. Podziękowania dla Ani Rudzińskiej, Ani Pelc, Adeli Kaczmarek, Moniki Saramowicz i Ani Bratowskiej za współprowadzenie seminariów. Podziękowania dla ciekawej świata publiczności, bez której nic z powyżej wymienionych kwestii nie mogłoby się zdarzyć.

W szczególności składamy podziękowania wszystkim za niezwykle czynny udział w ostatnim Semianrium z Historią przez Dziurkę od Klucza, które odbyło się w Przystanku Kultura 8 grudnia 2012:

m.in. Honoracie Kalicińskiej, Katarzynie Obłąkowskiej-Kubiak, Joannie Morawskiej, Ewie Wrzesińskiej, Danucie Samek, Edycie Mrowiec-Kitowskiej i Bogumile Rososzczuk za uczestnictwo w debacie na temat wyzwań współczesności z perspektywy kobiet zaangażowanych społecznie, politycznie i biznesowo.

Na tym właśnie - bardzo energetyzującym spotkaniu, powstał plan kontynuacji debat na tematy dotyczące (s)praw kobiet i dziś już Fundacja S(S)K zaprasza na pierwsze z cyklu takich spotkań w styczniu 2013 (data i miejsce zostaną opublikowane na początku stycznia).

Na liście (s)praw, utworzonej na gorąco podczas ostatniego seminarium, pojawiły się zagadnienia utrudnień dojazdowych (zwłaszcza dotyczące matek mieszkających w małych miejscowościach i wioskach powiatu, braku centralnego miejsca spotkań kobiet (w tym przyjaznej poradni psychologiczno-interwencyjnej i miejsca integracji środowiskowej kobiet bogatych i biednych), brak lokalnego portalu internetowego koncentrującego się wyłącznie na potrzebach kobiet i szybkiej wymianie informacji praktycznych na co dzień), potrzeba nieodpłatnych zajęć dodatkowych dla dziewczynek (zajęć, które nie powielają stereotypów zachowań i ról społecznych), przedszkoli dla dzieci niepełnosprawnych, jak też lokalnych miejsc pracy dla kobiet na stanowiskach decyzyjnych oraz szerokiej palety szkoleń genderowych.