Niedobór witaminy D3 - objawy i konsekwencje zdrowotne

Witamina D odgrywa istotną rolę w prawidłowym rozwoju układu kostnego oraz w utrzymaniu ogólnej kondycji organizmu. Jej naturalna synteza zachodzi w skórze pod wpływem promieniowania słonecznego, które przekształca obecne tam związki chemiczne w aktywną postać kalcyferolu. Ilość wytwarzanej witaminy D jest jednak ograniczona przez szerokość geograficzną, porę roku, tryb życia lub niewystarczającą ekspozycję na słońce. W takich warunkach organizm może nie otrzymywać odpowiedniej ilości tego składnika, a niedobór staje się realnym zagrożeniem dla zdrowia. Jakie są objawy niedoboru witaminy D3?   

Jakie są objawy niedoboru witaminy D3?

O niedoborze witaminy D mówi się w sytuacji, gdy poziom 25-hydroksywitaminy D, uznawany za wskaźnik jej zasobów w organizmie, spada poniżej 50 nmol/L. Jeszcze głębszy deficyt rozpoznawany jest przy wartościach niższych niż 25 nmol/L. Zbyt niskie stężenie tej witaminy może prowadzić do szeregu dolegliwości, które stopniowo wpływają na codzienne funkcjonowanie organizmu. Do najczęściej obserwowanych objawów należą:

• przewlekłe zmęczenie i obniżona wydolność organizmu,
• bóle kości oraz dyskomfort w obrębie stawów,
• problemy z równowagą i poruszaniem się,
• pogorszenie nastroju, stany przygnębienia i trudności ze snem,
• nasilone wypadanie włosów oraz osłabienie ich kondycji,
• nawracające bóle głowy,
• zwiększona skłonność do powstawania siniaków,
• nadmierna potliwość,
• uczucie chłodu niezależnie od temperatury otoczenia,
• trudności w redukcji masy ciała mimo zmian stylu życia,
• problemy w obrębie jamy ustnej, w tym choroby dziąseł,
• zaburzenia widzenia,
• dolegliwości ze strony układu pokarmowego.

Jakie mogą być skutki niedoboru witaminy D3?

Długotrwały niedobór witaminy D u osób dorosłych prowadzi do osłabienia struktury kostnej, rozwoju osteoporozy oraz zmniejszenia siły mięśniowej. Taki stan sprzyja poważnym konsekwencjom zdrowotnym, w tym częstszym upadkom i złamaniom, które nierzadko kończą się długim unieruchomieniem i znacznym pogorszeniem jakości życia. W skrajnych przypadkach następstwa te mogą stanowić realne zagrożenie dla zdrowia, a nawet życia.

W literaturze naukowej wielokrotnie wskazywano również na związek pomiędzy przewlekłym niedoborem witaminy D a występowaniem zaburzeń nastroju. U dużej części osób z rozpoznaną depresją stwierdza się jednocześnie obniżone stężenie tej witaminy w organizmie, co sugeruje jej istotny udział w prawidłowym funkcjonowaniu układu nerwowego.

Niewystarczający poziom witaminy D może także utrudniać redukcję masy ciała oraz sprzyjać jej utrzymywaniu na podwyższonym poziomie. Zjawisko to wiąże się z wpływem tej witaminy na gospodarkę hormonalną, a hormony odgrywają ważną rolę w regulacji procesów metabolicznych.

Obserwacje wskazują, że osoby z otyłością częściej wykazują obniżone stężenie witaminy D, natomiast u osób z prawidłową masą ciała wartości te częściej mieszczą się w zalecanym zakresie. Jednym z wyjaśnień takiej zależności jest fakt, że witamina D rozpuszcza się w tłuszczach i może gromadzić się w tkance tłuszczowej, przez co jej ilość dostępna we krwi ulega zmniejszeniu i nie jest w pełni wykorzystywana przez organizm.

Jak uzupełnić niedobór witaminy D3?

Z pożywienia pochodzi jedynie niewielka część dziennego zapotrzebowania na witaminę D, ponieważ standardowy jadłospis dostarcza jej w ograniczonych ilościach. Zdecydowana większość tej witaminy powstaje w skórze pod wpływem promieniowania słonecznego. Naturalna ekspozycja na słońce stanowi więc podstawowy sposób jej syntezy. Co jednak istotne, ilość promieni słonecznych bez względu na porę roku w Polsce i tak jest z reguły niewystarczająca, aby uzupełniać niedobory witaminy D3. Dlatego najlepiej dodatkowo suplementować ją przez cały rok, np. stosując https://noyopharm.com/noyo-4000-d3-k2mk7